ஏக்கம்

மன்னவனே!	என்னுளத்தைக்	கொள்ளை	கொண்ட
மாதவனே!	காமனென	வந்த	தேவே!
சின்னவளைப்	பார்வைவலை	தன்னால்	சுற்றி
சிறைபடுத்தி	உன்வலையில்	போட்ட	கண்ணா!
பெண்னெனக்குப்	பெருநிதியாய்க்	கிடைத்த	தென்னா!
பேதையெனைச்	சீதையாக்க	வந்த	ராமா!
உன்னைநினைத்	துருகுவது	எந்தன்	வேலை
ஓடிவரக்	கூடாதா	இந்த	வேளை!
வரும்தென்றல்	காற்றுனது	பெருமை	சொல்லும்
வளர்பச்சை	தத்தையதும்	அதையே	சொல்லும்
பெரும்	ஒளிசேர்	கதிருமுந்தன்	புகழைச்
பிறைநிலவும்	மணமலரும்	அதையே	சொல்லும்
கரைபுரளும்	காட்டாற்று	வெள்ளம்	போலே
காரிகையென்	காதலுணர்	வெல்லை	தாண்டி
வருவதினை	அறியாயோ	வாவா	கண்ணா!
வாழ்வெனக்குத்	தரவேண்டும்	மன்னா	வாவா!
நீலநிற	கண்பார்த்துப்	பூத்துப்	போச்சு!
நின்றுஎதிர்	பார்த்துக்கால்	ஓய்ந்து	போச்சு!
மீளமுடி	யாதமனம்	தவித்துப்	போச்சு!
மெல்லியலென்	மேனிதுரும்	பாகிப்	போச்சு!
வாழநினைத்	திருந்துமனம்	ஏங்கிப்	போச்சு!
வரவிலையேல்	நின்றுவிடும்	உடலில்	மூச்சு!
பாழ்மனத்தைத்	தாங்கவுடன்	வந்தா	லாச்சு!
பதைத்திறந்து	உயிர்போனால்	உனக்கே	ஆச்சு!