பூ திறந்து கிடக்கு – அறந்தைக் கவிஞரின் பார்வையில்…..



அச்சமென்னடி	நாணமென்னடி	அம்மாக்கண்ணு	– அடி
மிச்சமென்னடி	மீதமென்னடி	சும்மா	சொல்லு
ஆசைதீர	இன்பமுன்னால்	கொடுக்கமுடியுமா	– அட
ஆறுபோல	ஊறுறதைத்	தடுக்க	முடியுமா.
கையைக்காட்டி	கண்ணக்காட்டி	அழைக்கிறேபுள்ளே	– ஒரு
காந்தமாகி	இரும்புஎன்னை	இழுக்குறே	உள்ளே
வண்டுவந்தா	தேன்குடிக்கலாம்	பூதிறந்ததுகிடக்கு	- என்
வாசல்வரும்	முழுஉரிமை	உனக்குத்தானே	இருக்கு
கொண்டுவந்து	ஆணழகைக்	கொட்டித்தாரேன்	கண்ணே
என்கோகிலமே	மரகதமே	சந்தேகம்ஏன்	பெண்ணே
தைமாதம்	வருகுதுங்க	தாலிவாங்கிவாங்க	-இந்த
தையல்உமக்	காகத்தானே	கழுத்தை	நீட்டுவேங்க
செண்டுபோல	திரண்டஅழகு	மயக்குதடிஎன்னை	-அடி
சித்திரமே	என்றென்றைக்கும்	சேர்ந்திருப்பேன்	உன்னை