பேரறிஞர் அண்ணா

தூங்கிவிட்ட	தமிழர்களை	விழிக்கச்	செய்தார்
சூடேற்றி	நரம்புகளை	முறுக்கி	விட்டார்!
வீழ்ந்துபட்ட	தாழ்நிலையை	விளக்கிச்	சொன்னார்!
வீறுகொண்டு	எழுவதற்கு	எழுச்சி	தந்தார்!
அஞ்சுவதைக்	கெஞ்சுவதை	தகர்த்தெ	றிந்தார்!
ஆர்ப்பாட்டப்	போர்ப்பாட்டு	அதிரச்	செய்தார்!
அடக்குமுறை	ஒடுக்குமுறை	நொறுக்கிப்	போட்டார்!
அவனியிலே	தமிழர்தலை	நிமிரச்	செய்தார்!

மடமையிருள்	போக்குகிற	ஒளியாய்	வந்தார்!
மாதருக்குச்	சமஉரிமை	மதிப்பைத்	தந்தார்!
கடமையிலே	கண்ணியத்தைக்	கட்டுப்	பாட்டைக்
காக்கின்ற	மனவலிமை	ஆற்றல்	தந்தார்!
உன்னைத்தான்	தம்பிஎன்று	விரலைக்	காட்டி
ஒப்பரிய	சாதனைகள்	நிகழ்த்தி	வைத்தார்!
அன்பிணைந்த	பாசத்தை	இதயம்	தேக்கி
அதைநமது	கழகம் ஒரு	குடும்பம்	என்றார்!

கூன்விழுந்த	தமிழகத்தை	நிமிரச்	செய்தார்!
குருட்டுமுறை	ஐதிகத்தைக்	கொளுத்திப்	போட்டார்!
ஊன்ஒடுங்கி	உயிர்ஒடுங்கி	அடிமைப்	பட்டு
ஓலமிட்டு	வாழ்ந்தவரை	உயர்த்தி	வைத்தார்!
தீப்பொறியைப்	பெருநெருப்பாய்	ஆக்கிக்	காட்டி
தீண்டாமைத்	தீமைகளை	அதிலே	போட்டார்!
பூப்பறித்த	கைகளிலே	போர்வாள்	தந்தார்!
பெண்ணடிமை	ஒழித்திட்டார்	பெருமை	சேர்த்தார்!

இங்கர்சால	என்றிவரைச்	சொல்வே	னானால்
இப்ஸனுடன்	பெர்னாட்சா	வருந்து	வார்கள்!
தங்கம் நிகர்	ஆப்ரகாம்	மாக்ய	வல்லி
தனைச்சொல்வேன்	சாணக்கியர்	கோபம்	கொள்வார்!
மங்காத	தென்னாட்டுக்	காந்தி	என்பேன்
மனம்நோவார்	புத்தர்பிரான்	அதனால்	விட்டேன்!
எங்கெங்கே	தமிழரினம்	வாழ்ந்தா	லென்ன
இவரங்கே	முடிமன்னர்	அவர்தான்	அண்ணா!

(தமிழ்நாடு அரசு 2009 பேரறிஞர் அண்ணா நூற்றாண்டு நிறைவு விழா சிறப்பு மலரில் 202ஆம் பக்கத்தில் வெளிவந்த கவிதை)