Category: பொதுச்சமூகம்

புத்தர்-ஏசு-நபி-சிபி!

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

பஞ்சத்தை	ஓட்டிடுவார்;	மக்கள்	மீளப்
பகுத்தறிவை	ஊட்டிடுவார்;	துணிவைத்	தந்து
அஞ்சுநிலை	போக்கிடுவார்;	விழிப்பு	தந்து
அவலநிலை	நீக்கிடுவார்;	அடிமை	ஆண்டான்
கெஞ்சுநிலை	துறத்திடுவார்;	கீழும்	மேலும்
கெடுப்பவனின்	வேரறுப்பார்;	கொடியோர்	நாட்டில்
மிஞ்சுநிலை	தடுத்திடுவார்;	அவரைத்	தானே
மேதினியில்	மனிதரிலே	தெய்வம்	என்போம்!
கொத்தடிமை	ஒழித்தவரை;	கொடுமை	கண்டு
குமுறியெழும்	குணத்தவரை;	ஏழை	வாழ
நித்தமுழைக்	கின்றவரை;	நேர்மை	நீதி
நிலைக்கவழி	செய்பவரை;	உலகே	மெச்சும்
வித்தையிலே	வல்லவரை;	நாடு	ஓங்க
விடியலினைத்	தந்தவரை;	காலந்	தோறும்
முத்தமிழே;	ஆருயிரே;	அமுதே	என்று
மூவுலகும்	தலைவணங்கும்	மறுப்பா	ருண்டோ?
பசித்திருப்போர்	நிலையறிந்து	அதனைப்	போக்க
பாதைவழி	தேடியவர்	புத்த	ரென்போம்!
கசிந்துருகிப்	பயிர்வாட	தானும்	வாடும்
கருணைமனங்	கொண்டவர்தான்	ராம	லிங்கர்!
நசிந்துடலில்	நோயுற்ற	உயிருக்	காக
நற்புதுமை	நிகழ்த்தியவர்	ஏசு	நாதர்!
புசித்திடவே	புறாகேட்ட	வேட	னுக்குப்
பொன்னுடலைச்	“சிபி”	தந்தார்!	உண்டோ
சாந்தியொற்று	மையமைதி	சமத்து	வத்தைத்
தாரணிக்குத்	தந்து	“நபி”	நெறியில்
மாந்தரது	மடமையிருள்	போக்க	வந்த
மணிவிளக்கு	சாக்ரட்டீஸ்	லிங்கன்	கமால்
காநதி,	பெரி	யார்அண்ணா	திருவள்
காட்டும்வழி	நடந்துநல்	அறிவை	ஆள்வோர்
ஏந்துசுடர்	ஒளியினிலே	உலகே	உய்யும்!
ஏதுயினி	மானுடத்திற்	கிடர்பா	டேது?

கண்கள்

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

கண்ணும்	கண்ணும்	காணும்	போது
கவிதை	பேசுது!	கணைகள்	வீசுது!
காந்தம்	பிறக்குது!	கதவு	திறக்குது!
காதல்	துளிர்க்குது	கதையே	மாறுது!
பெண்ணை	ஆணைப்	பிணைக்குது!	இணைக்குது!
பேதம்	மறக்குது!	வேதம்	துறக்குது!
துடிக்குது!	முடிக்குது!	துள்ளிக்	குதிக்குது!
வெடிக்குது	வெறுக்குது!	விளங்க	மறுக்குது!
நெறியை	மீறுது!	நிலைமை	மாறுது!
உலகைத்	துருப்பென	ஒதுக்கிப்	போடுது!
மதியை	அழிக்குது!	மனதை	மயக்குது!
சொந்தம்	இழக்குது!	சுகமே	நினைக்குது!
உள்ளம்	உடைக்குது!	ஊமை	யாக்குது!
உணர்வைத்	தூண்டுது!	உணவை	மறக்குது!
கலகம்	விளைக்குது!	கனவில்	மிதக்குது!
இன்பம்	தேடுது!	இறகு	முளைக்குது!
பொறுமை	இழக்குது!	பெருமை	குலைக்குது!
உரிமை	மீறாது!	உறவை	உதறுது!
வறுமை	வளமை	வாழ்வை	மறக்குது!
வசைவோர்!	இசைவோர்!	ஒன்றென	எண்ணுது!
உயரப்	பறக்குது!	ஊஞ்சலில்	ஆடுது!
துயரம்	நொறுக்குது!	துணிச்சல்	பெருக்குது!
உயிரில்	நுழையுது!	ஒளிந்து	சிரிக்குது!
நெஞ்சைப்	பிழியுது!	நெருப்பாய்	எரிக்குது!
கட்டும்	கயிராய்!	காலன்	விடமாய்!
தூண்டில்	முள்ளாய்த்	தொடருது	படருது
கிட்ட	அழைக்குது!	கிறுக்கைப்	பெருக்குது!
முட்டா	ளாக்குது!	மோகம்	ஊட்டுது!
வீரப்	போர்பல	விளைக்குது!	அழிக்குது!
“வெறி”யைத்	தூண்டுது!	வெல்லுது!	கொல்லுது!
வெற்றியில்	சிரிக்குது!	கண்ணீர்	இனிக்குது!
வீழ்ச்சியில்	சிரிக்குது!	கண்ணீர்	கரிக்குது!
அண்ணலும்	நோக்கிட	அவளும்	நோக்கிட
கண்ணின்	பிரசவம்	கம்பன்	காவியம்!
மும்தாஜ்	ஷாஜகான்	விழிகளும்	நோக்கிட
தாஜ்மகால்	பிறந்தது!	உலகம்	வியந்தது!
கண்ணொடு	கணணினை	நோக்கிட	வாய்ச்சொல்
காணுமோ	பயனெதும்;	வள்ளுவர்	கேட்டார்!
அமரா	வதிஅம்	பிகாபதி	கண்மொழி
காதலை	வளர்த்தது!	வாய்ச்சொல்	அழித்தது!
ரோமியோ	சூலியட்	லைலா	மஜ்னு
காவியம்	வந்தது	கண்வழி	தந்தது!
அனார்கலி	“கண்”-”வாள்”	சலீமைத்	தாக்கிட
அக்பரை	பகைத்தது!	அழிவை	விளைத்தது!
சாம்ராஜ்	யங்கள்	எழுந்ததும்	விழுந்ததும்
சரித்திரக்	கண்வழிச்	சாதனை!	வேதனை!
கண்கள்	கண்களைக்	காண்பது	தவறோ!
கண்களில்	வலிமை	தந்தவர்	எவரோ!

நெறிக் குறவர்

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

நரிபுடிச்சோம்	முயல்புடிச்சோம்	காடைபுடிச்சோம்	ஆயாலோ!
காணாங்கோழி	கூழக்கடா	மான்புடிச்சோம்	ஆயாலோ!
கொம்புநகம்	பல்லுதோலு	வாலுவிப்போம்	ஆயாலோ!
வம்புவாது	சூதுபொய்யி	பேசமாட்டோம்	ஆயாலோ!
கூட்டம்கூடி	டப்பாதாளம்	ஆட்டம்போடுவோம்	ஆயாலோ!
குடுத்தகஞ்சி	காசுவாங்கி	கும்புடுவோம்	ஆயாலோ!
இப்பஎங்க	நெலமைவேறே	இதுதெரிமா	ஆயாலோ!
பாசிமணிகள்	ஊசிவித்துப்	பணம்	குமிக்கிறோம்
அரசுதந்த	கெட்டிவீட்டுல	அண்டிக்கிட்டோம்	ஆயாலோ!
அங்கேநாலு	வாழைதென்னை	வச்சுப்புட்டோம்	ஆயாலோ!
கரண்டுவௌக்கு	டிவிரேடியோ	குடிநீரோட	ஆயாலோ!
கட்டித்தந்தார்	பள்ளிக்கூடம்	படிச்சுப்புட்டோம்	ஆயாலோ!
பள்ளிப்படிப்பை	நாங்கபடிச்சோம்	பாட்டன்போல	இல்லீங்க
பக்குவமா	உலகத்தோட	ஒட்டிக்கிட்டோம்	ஆயாலோ!
வேட்டிகட்டி	சட்டைமாட்டி	வெளியேவாரோம்	ஆயாலோ!
வெட்டிப்புட்டோம்	குடுமியைத்தான்	குளிக்கிறொமை	ஆயாலோ!
கல்யாணவீடு	போறதில்லை	எலைஎடுக்கலே	ஆயாலோ!
எங்கவிட்டுலே	கல்யாணத்திலே	எலைச்சாப்பாடு	ஆயாலோ!
சாமிசாமி	நாங்கசொன்னோம்	சிச்சியின்னிங்க	ஆயாலோ!
சமத்துவமா	மதிக்கயிப்போ	ஒசந்துபுட்டோம்	ஆயாலோ!
கூட்டுறவுலே	அரிசிபருப்பு	கொடுக்கிறாக	ஆயாலோ!
ஓட்டுப்போடும்	உரிமைகூட	இருக்குதுங்க	ஆயாலோ!
காட்டுநரிக்	குறவர்இப்போ	நெறிக்குறவரா	ஆயிட்டோம்!
கருணையோட	அரசாங்கந்தான்	காத்துவருது	ஆயாலோ!
காடுவேலை	கழனிவேலை	களத்துமேட்டுலே	ஆயாலோ!
கருத்தைமாத்தி	உழைக்கிறதைக்	காணவாங்க	ஆயாலோ!
கூத்தாடிவயல்	அறந்தாங்கியிலே	திருச்சிதேவ	ராயநேரி
குடியிருக்குறோம்	நாற்பதாண்டா	பிழைத்திருக்கிறோம்	ஆயாலோ!

சுனாமியே இனி வராதே

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

ஆக்குவதும்	காப்பதுவும்	அழிப்ப	தெல்லாம்
ஆண்டவனின்	செயலென்று	அன்றே	சொன்னார்!
ஆக்குவது	அவன்செயல்தான்;	நம்மால்	இல்லை
ஆக்கியநல்	உயிர்,பொருளை	யார்காக்	கின்றார்!
ஆக்கமுடன்	உயிரினங்கள்	உழைத்து	ழைத்து
அரும்பாடாய்	உயிர்,பொருள்கள்	காக்கக்	கண்டோம்
நீக்கமற	இறையவனே	காப்பா	னென்றால்
நிறை,குறைகள்	நிந்தனைஏன்?	தீர்ப்பு	உண்டா?
ஒருவன்மற்	றொருவனுயிர்	போக்கி	விட்டால்
ஊருலகம்	கொலைகாரன்	என்றே	சொல்லும்!
ஒருகொலைக்கே	சிறையுண்டு;	தூக்கு	உண்டு!
ஓருயிரா?	ஜப்பானில்	சென்டாய்	மினாமி
பெருநகரே	அழிந்துபட	சுனாமி	தந்த
பெருந்துரயம்;	இருபதினா	யிரவர்	மாண்டார்!
விரும்பித்தான்	இறைவன்கொலை	செய்கின்	றானா?
விடையிலையா?	பொறுப்பாளி	இதற்கில்	லையா?
வீடுமுதல்	கார்கப்பல்	ரயில்வி	மானம்
விரிவாக்க	அணுவுலைகள்	பெட்ரோல்	டீசல்
தேடறிய	விஞ்ஞான	சாத	னங்கள்
திகைப்பூட்டும்	தொழில்நுட்பம்;	அனைத்தும்	வீழ்த்தி
நாடழித்துப்	போட்டசெயல்	நன்றோ;	தெய்வம்
நன்மைசெயத்	தானுண்டு;	இதுவோ	கொடுமை!
வாடிடுதே	மக்கள்மனம்	உலக	மெங்கும்!
வடிக்கிறதே	கண்ணீர்;இறை	அறிந்தா	லென்ன?
போர்வெறிகொண்	டமெரிக்கா	ஜப்பான்	நாட்டில்
போட்டஅணு	குண்டாலே	மூன்று	லட்சம்
பேர்மாண்டார்;	ஹிரோஷிமா,	நாக	சாஹி,
பெருந்துயரைக்	கண்டது;பின்	மீள	லாச்சு!
வேரறுத்த	அமெரிக்கா	குனிய	லாச்சு!
வீழ்ந்துபட்ட	ஜப்பானோ	நிமிர	லாச்சு!
சீரழித்தாய்	சுனாமியே	ஜப்பான்	மீளும்!
சீருபெரும்;	பேருபெறும்;	உலகம்	காணும்!
போனவுயிர்	மீண்டிடுமா?	பால்கு	டித்த
பிஞ்சுமுதல்	வயோதிகரை	அழிக்க	லாமா?
நாணமிலாச்	செயலன்றோ;	தெய்வத்	திற்கோ
நற்கருணை	சிறிதில்லை;	உலகே	தூற்றும்
ஈனசெயல்;	சுனாமியே	தாக்க	லாமா?
எங்கள்தமிழ்	நாட்டோடு	இலங்கை	சேர்த்து
போனமுறை	நீயழித்தாய்;	ஜப்பான்	இன்று
புதைகுழியாய்	மாறியதே	இனிவா	ராதே!
சாகாமல்	வாழ்ந்தவர்கள்	யாரும்	இல்லை!
சாவுக்கும்	விதிமுறைகள்	வகுத்தாய்	நீயே
சாவுக்கு	அஞ்சியஞ்சும்	காலம்	போச்சு!
சாவுண்டு;	இதையறிந்தே	வாழு	கின்றோம்!
தீவுமுழு	தாய்அழித்தாய்;	ஜப்பான்	நாட்டார்
தீமையவர்	செய்ததென்ன?	கொடுமை	யன்றோ
சாதிக்கப்	பிறந்தவர்கள்;	ஜப்பான்	நாட்டை
சாவுலகு	அனுப்பிடினும்	மீண்டும்	வெல்வார்!

ஆடு

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

ஒடிச்சுப்	போட்ட	இலையைத்	தின்னு
ஊத்தி	வச்ச	கழனிகுடிச்சு
ஒங்கபின்னே	சுத்திவந்த	ஆடுங்க	–நாங்க
உண்மையிலே	நம்பிவந்தோம்	பாருங்க
கெடயைப்	போட்டு	வயல்	வெளியிலே
புளுக்கை	சிறுநீர்	எருவா	மாத்தி
விடிஞ்சதுமே	தண்ணிகாட்டி	விட்டீங்க	–எங்களை
விரட்டிநல்லா	புல்வெளியிலே	விட்டீங்க
ஆத்து	ஓரம்	காட்டு	ஓரம்
அருகி	ருக்கும்	செடியின்	ஓரம்
மாத்திமாத்தி	மேயவிட்டீங்க	எங்களை	–நாங்க
மறக்கமாட்டோம்	உயிருள்ளவரை	உங்களை
நம்பி	வந்த	எங்க	ளுக்கு
நல்ல	தையே	செய்த	நீங்க
அன்புகாட்டத்	தவறினது	என்னங்க	–கழுத்தை
அறுத்துயெங்கள்	உயிர்பறிப்பது	என்னங்க
காலு	நாலைக்	கட்டிப்	போட்டு
கழுத்	தறுத்த	போது	முங்கள்
கருணையைத்தான்	நினைச்சிருப்போம்	அய்யாவே	–நாங்க
கதறுவதுஉங்க	நினைப்பிலே	மெய்யாவே
காந்தி	புத்தர்	மகா	வீரர்
கருணை	ராம	லிங்க	அடிகள்
சாந்திமார்க்கம்	சத்தியத்தைச்	சொன்னீங்க	–எங்களைச்
சந்தைக்கடையில்	கழுத்தறுத்துக்	கொன்றீங்க.
உலகத்	திற்கே	சாமா	தானம்
ஒற்று	மையோ	டிஹிம்சை	கூறி
கலகமின்றி	கொலைதடுத்தது	நீங்கதான்	–எங்களை
கழுத்தறுத்து	போடுறதும்	நீங்கதான்.
காட்டில்	வாழும்	மிருகங்	களும்
ஓடி	ஒளிந்து	பிழைக்	குதுங்க
வீட்டில்உங்க	கூட	வாழ்ந்தோம்	நாங்களே
வெட்டிப்பலி	கொடுபபதுவோ	நீங்களே

தேனீ

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

ஆயிரமா	யிரம்தேனீ	காலை	மாலை
அலைந்தலைந்து	பூவமர்ந்து	எடுத்த	தேனை
ஆயிரமா	யிரம்அறைசேர்	கூட்டுக்	குள்ளே
அன்றாடம்	சிறுசிறுக	சேர்த்து	வைக்கும்!
ஏழைசிறு	உண்டியலில்	காசைப்	போட்டு
எப்போது	நிறையுமெனக்	காத்தி	ருப்பான்!
ஏழையிவன்	உண்டியலைத்	திருடன்	கொண்டால்
என்னாகும்;	தேனியையும்	இணைத்துப்	பாரீர்!
தேன்கூட்டைக்	கட்டியதற்	கார்தான்	தந்தார்!
தேனெடுத்து	யாரதற்குச்	சேர்த்துத்	தந்தார்!
ஊனுறக்க	மின்றிமலர்	மலர்க்குத்	தாவி
ஓய்வின்றி	உழைத்ததுவும்	தேனீ	யன்றோ!
வான்மழையில்	கடும்வெயிலில்	வறட்டுக்	காற்றில்
வகைதொகையாய்க்	காத்திருந்த	தெவரோ	சொல்வீர்!
மானமொடு	எவருதவி	தயவும்	இன்றி
மாண்புடனே	வாழுவதும்	தேனீ	யன்றோ!
மாடெருமை	ஆடுபசு	குருவி	கோழி
மனிதனதற்	குணவளித்துக்	காப்ப	துண்டு
பாடதற்கு	மனிதனவன்	படுவதாலே
பல	வகையில்	பங்கெடுக்கும்	உரிமை
கேடெவர்க்கும்	எண்ணாமல்	அடிமை	யின்றி
கிடைத்ததேன்	உண்டுவாழ்	கின்ற	தேனீ
கூடழித்தான்;	தேனெடுத்தான்;	மனிதன்	உண்டான்
கொள்ளையிது!	பெருங்கொடுமை!!	மாற்று	காண்பீர்!

 புற்று

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

பூமியிலே	அழகழகாய்ப்	புற்று	தோன்றும்!
புனிதமிகும்	கோபுரம்போல்	உயர்ந்து	காணும்!
சாமியில்லை	புற்றுக்குள்;	எறும்புக்	கூட்டம்
சமத்துவத்தை	ஒற்றுமையை	மனிதர்	கட்கு
காமிக்கும்	வகையாக	வாழ்ந்து	காட்டி
கருத்துடனே	கூட்டுறவின்	உயர்வை	நாட்டும்!
சேமிக்கும்	பழக்கத்தை	மனிதர்	கட்டு
சொல்லியதே	எறும்புகளின்	கூட்டம்	தானே.
அலையலையாய்	சுறுசுறுப்பாய்	அங்கும்	இங்கும்
அலைந்தலைந்து	உணவுகளைத்	திரட்டி	வந்து
வலைக்குள்ளே	சேமித்து	மழைக்கா	லத்தில்
வாழ்வதற்கு	வழிகண்ட	எறும்புக்	கூட்டம்
மலையளவு	அறிவுரையை	மனித	னுக்கு
மணிமணியாய்த்	தந்ததுவும்;	கூட்டு	வாழ்க்கை
குலையாமல்	வாழ்ந்துகாட்டி	ஒரேபுற்	றுக்குள்
குறைவின்றி	வாழ்வதுவும்	எறும்பு	தானே!
புற்றதற்குக்	கட்டுதற்குக்	கற்றுத்	தந்த
பொறியாளர்	எவருண்டு;	போர்க்கா	லத்துப்
பற்றுடைய	வீரன்போல்	பரப	ரத்துப்
பாங்குடனே	சிறுவாயில்	மண்சு	மந்து
பொற்கொல்லர்	நகைசெய்தல்	போலே	அந்தப்
புற்றுதனைக்	கட்டுவது	அடடா!	அந்தப்
பொற்புடைய	சாதனைகள்	மனித	னுக்குப்
பொறுமைக்கும்	திறமைக்கும்	சவாலே	யன்றோ!
மன்னன்தன்	நாட்டிலுள்ள	மக்கள்	காக்க
மகத்தான	கோட்டையதை	கட்டி	ஆங்கே
எண்ணற்ற	தானியங்கள்	களஞ்சி	யத்தில்
எப்போதும்	வைத்திருப்பான்;	பசிபஞ்	சங்கள்
தன்னாட்டு	மக்களினைத்	தாக்கா	வாறு
தடுத்தாள்வான்	போர்க்காலம்	காப்பான்.	இந்த
பொன்னரிய	தத்துவத்தை	மனித	னுக்குப்
புகட்டியது	புற்றுகளும்	எறும்பும்	தானே!
போரில்லா	ஓருலகம்	புற்றுக்	குள்ளே
புரிந்துசெயல்	படுகின்ற	தலைமை	அங்கே
நீருக்கும்	நிலத்திற்கும்	சண்டை	இல்லை!
நீபெரியன்	&	நான்பெரியன்	&
யாருணவை	யார்பறித்தல்	பதுக்கல்	இல்லை!
யாவருக்கும்	சமச்சீர்தான்	புதுமை	ஆட்சி
ஊருலகைக்	கட்டியாளும்	மனிதன்;	இந்த
ஒப்புமைஇல்	லாச்செயலைப்	போற்ற	வேண்டும்!

வேர்வைக்குத்தான் வெற்றி

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

முன்னேற்றம்	வேண்டுமென்ற	முனைப்புக்	கொள்ளு!
மூவுலகும்	துணைநிற்கும்	விழித்துக்	கொள்ளு!
உன்னேற்றம்	உன்எழுச்சி	முயற்சி	யாலே
உலகையே	துயிலெழுப்பு;	செயல்கள்	செய்நீ!
கண்ணோட்டம்	கருத்தோட்டம்	புதுமை	யாக்கு!
காலடியில்	உலகமே	சுழலும்	காண்பாய்!
முன்னோட்டப்	படிக்கட்டில்	முந்தி	நில்லு!
முப்பிறப்பின்	பலனிப்போ	உன்னைத்	தேடும்!
விலைகொடுத்தும்	வினைமுடிக்கும்	துணிவு	வேண்டும்!
வீராப்பு	வெறும்பேச்சு	வென்றி	டாது!
மலையேற	வேண்டுமெனில்	வலிமை	வேண்டும்!
மனத்துணிவு	நம்பிக்கை	உறுதி	வேண்டும்!
நிலைஉயர	வேண்டுமெனில்	உழைக்க	வேண்டும்!
நெறிதவறாக்	குறிதவறா	முயற்சி	வேண்டும்!
அலையைப்போல்	முன்னோக்கும்	ஆற்றல்	வேண்டும்!
அது	உனக்குத்	தரும்வெற்றி!	தோல்வி
நேர்மையுடன்	உழைத்துப்பார்!	நெஞ்சு	தூக்கி
நித்தம்நீ	பாடுபடு!	வெற்றி	உன்னை
ஓர்மையுடன்	தேடிவரும்!	உலகம்	உன்னை
உத்தமனாய்	அடையாளம்	காட்டும்!	காண்பாய்!
சீர்மைக்குச்	சிறுமையே	இல்லை;	நீயும்
சிந்தித்துச்	செயத்தக்க	செய்து	பாரு!
வேர்வைக்குத்	தான்வெற்றி!	ஏய்ப்போர்க்	கல்ல!
வியந்துயர்த்தும்	உலகம்உனைப்	போற்றிப்	பாடும்!

சமுதாயம் நிமிர வேண்டும்!

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

ஆண்சாதி	பெண்சாதி	இரண்டே	யன்றி
அடுக்கடுக்காய்ச்	சாதிகள்ஏன்?	ஒழிந்தா	லென்ன?
தான்சாதி	தானுயர்வு	மற்ற	சாதி
தாழ்ந்ததெனும்	நிலையழிந்து	போனா	லென்ன?
வீண்சாதி	பேசுவதால்	மோதல்	சாதல்
விடிவில்லா	பாழிருட்டே	சேர்க்கும்;	இந்த
தான்தோன்றி	சாதிமுறை	வேண்டாம்;	நாட்டில்
சமத்துவத்தைப்	பயிர்செய்வோம்;	அமைதி	சேர்ப்போம்!
எத்தனையோ	நூற்றாண்டாய்	சாதி	பேசி
இப்புனித	மனிதத்தைச்	சீர	ழித்தார்!
வித்தகமாய்	நால்வருண	குலஆச்	சாரம்
வேரூன்ற	மனிதகுலம்	வீழ்த்திச்	சாய்த்தார்!
கொத்தடிமை	ஏற்றத்தாழ்	விகழ்ச்சி	பேசி
கொடுஞ்செயலாம்	தீண்டாமை	தூண்டி	விட்டார்!
சத்துணவில்	“சமத்துவ	புரத்தில்”	“பஸ்ஸில்
சந்தையினில்”	சமச்சீரில்”	உண்டோ	சாதி
கடைபோட்டு	சாதிவெறி	வளர்க்க	லாமோ
கண்மூடித்	தனம்விட்டு	விழித்தா	லென்ன?
நடைபோட்டுச்	சட்டத்தின்	துணையி	னோடு
நாளுமதைக்	காப்பதுவும்	நீதி	தானா?
விடைகண்ட	பலதலைவர்	சாதி	வாரி
வியூகங்கள்	ஆய்கின்றார்	ஞாயம்	தானா?
தடைவேண்டும்;	இனம்ஒன்றே	ஆக்கல்	வேண்டும்!
தப்பேது	சமுதாயம்	நிமிர	வேண்டும்!
மனிதமுண்டு	சாதியில்லை	என்றே	கூறும்
மகத்தான	நாள்வரும்நாள்	எந்த	நாளோ?
அணிதிரண்டு	சாதிவாரி	போர்கள்	செய்வோர்
அதைமறந்து	ஓரணியில்	திரள்வ	தெந்நாள்?
பிணியொத்த	சாதிசதி	ஒழிந்த	தென்றே
பிரகடணப்	படுத்தும்நாள்	எந்த	நாளோ?
கனியிருக்கக்	காய்கவர்தல்	தீர்வ	தெந்நாள்?
கருமுதலே	சாதியின்றிப்	பிறப்ப	தெந்நாள்?

துடிப்போடு முன்னேறு!

Thirumaran பொதுச்சமூகம்

மூடப்	பழக்கத்தை	மூடு	– வாழ்வின்
முன்னேற்ற	வழித்தடத்தை	நாடு!
ஓடிப்	பொருள்புகழ்	தேடு	– அயரா
உழைப்புதான்	உயர்வென்று	பாடு!
எவரெவரும்	சமமென்று	ஆக்கு	– நாட்டில்
ஏழைபணக்	காரன்நிலை	நீக்கு!
தவறாது	கல்விதொழில்	ஊக்கு	– ஆய்ந்து
தளிர்க்கட்டும்	இளைஞர்மனப்	போக்கு!
வளரவிடு	புதுமைகளைப்	பற்றி	– அது
வழிதிறந்தால்	உலகுபெறும்	வெற்றி!
புலரட்டு	அறிவுலகம்	பெற்றி	– ஆங்கே
போய்மறையும்	பேதமைகள்	வற்றி!
பஞ்சமினி	யில்லெயெனச்	சொல்லு	– ஆன்ற
பகுத்தறிவால்	உலகத்தை	வெல்லு!
துஞ்சுவதை	கெஞ்சுவதைக்	கொல்லு	– எதிலும்
துடிப்போடு	முன்னேறி	நில்லு!
நம்பிக்கை	கொண்டு	நீவாழு	– அறிவு
நன்மைதரும்	இன்பமெலாம்	சூழும்!
தெம்புகொள்	உறுதியுனை	ஆளும்	– எட்டுத்
திசைமுழுதும்	புகழ்பரவி	நீளும்!