தேனில் விழுந்த ஈ

இல்லறம்
மாலையிலேஅன்றொருநாள்தென்றல்தேடி
மயக்குகிறதங்கநிறவெயிலும்நாடி
சாலையிலேநான்சென்றேன்;ஊருக்கப்பால்
தனிமையிலேஉலாவுதற்கே;ஆங்கோர்வீட்டில்
பாளையிலேமொட்டடுக்கிவைத்தபல்லின்
பாங்கானஇளநகையைச்சிந்துகின்ற
சோலையிலேஅன்றலர்ந்தமலரைப்போன்ற
சொல்லுக்குள்அடங்காதஒருத்திநின்றாள்!
பருவத்தில்பதினாறுவயதுகொண்டாள்!
பார்வையிலேகாந்தத்தைக்கண்ணில்கொண்டாள்!
உருவத்தில்பொற்பதுமைஉவமைகொண்டாள்!
உள்ளத்தில்காதலெனும்வேட்கைகொண்டாள்!
அறுபத்துநாற்கலையின்மாயம்கொண்டாள்!
அடுத்தெவர்க்கும்இல்லாதஅழகுகொண்டாள்!
பருவத்தைஉருவத்தையார்பார்த்தாலும்
பார்த்தவிழிபார்த்ததுதான்அடிமைகொள்வாள்!
மான்நின்றாள்;நான்சென்றேன்;விழிவீச்சாலே
மதிமறந்துநான்நின்றேன்;இதழ்விரித்தாள்!
ஏன்சென்றேன்ஏன்நின்றேன்அறியானாகி
ஈதேனில்வீழ்ந்ததுபோல்நிலைமைகொண்டேன்!
தேன்வென்றசொல்லாலேஅழைத்ததைப்போல்
தீர்மானம்நான்கொண்டேன்:அவளோ
தான்ஒதுக்கிசரிசெய்தாள்!இன்ப
தனைக்கடந்துகால்பின்னதவித்து
வீட்டினிலேஅவள்தவிரஎவரும்இல்லை!
வீதியிலோசந்தடிகள்அதிகம்இல்லை!
கூட்டினிலேதனித்திருக்கும்பெண்புறாவைக்
கொஞ்சுதற்குநான்துணிந்தேன்;அவளும்
பாட்டினிலேஎனக்குஒருஅழைப்புவிட்டாள்!
பசியாரவரலாமேஎன்பதைப்போல்
கேட்டுவிட்டுநெருங்காமல்நானிருந்தால்
கிறுக்கனுக்கும்எனக்கும்வேறுவமைஉண்டோ!
கரைஉடைத்துகாட்டாறுபுகுந்ததைப்போல்
கதவடுத்துஉட்சென்றேன்;நிமிடம்தன்னில்
அறையடுத்துஅவள்சென்றாள்;நெருங்கிவிட்டேன்
அப்போதுஅவள்சொன்னாள்;அப்பாஅம்மா
வருகின்றநேரமென்றாள்;அப்பாஅம்மா
வந்திடட்டும்தலையறுத்துவீழ்த்துவாரோ!
நிறைமதியுன்கன்னத்தில்முத்தம்தந்த
நீங்காதநினைவோடுசாவேன்என்றேன்.
மற்கட்டுநடந்ததுவா?அதுதான்இல்லை!
மாமழையில்நனைந்தோமா?அதுவும்இல்லை!
சொற்கட்டுஇருந்ததுவா?ஏதும்இல்லை!
சுகங்கண்டுதிளைத்திட்டோம்இதுதான்உண்மை!
கற்கண்டுதொண்டைவரைஇனிக்கும்;ஆனால்
கன்னியிவள்அணுவணுவாய்உடல்பூராவும்
சொற்கொண்டுவிளக்கவொண்ணாஇன்பம்தந்தாள்!
சொன்னாலும்சுவைகுன்றும்அதனால்விட்டேன்.
Back to Top